ما بچه های  سر  به  هوای   جهنمیم              تاوان   عیشهای  نخستین  آدمیم 

گفتم که عیش آه!نه این هم بهانه ایست          اصلا  قبول کن  که  از ابنای   ماتمیم

گفتند  سیب سرخ  بشارت     نصیبتان            یعنی که طفل وسوسه های دمادمیم

دیدی که آیه های  رسولان  تبر شدند              وقتی که عشق اذن به ما داد محرمیم

دیدی خدا که عمر  عزیزش  دراز     باد             حتا  نخواست  باز  ببیند  که   آدمیم

نسیان وزید و خاطره هامان شتک زدند          توفان گرفت و باورمان شد که یک دمیم

مسموم شدبهشت از این سر به زیرها          ما     بچه های   سر به هوای جهنمیم